روزمره‌ها :: تلاجن

تلاجن

...چند تکه دلتنگی...

تلاجن

...چند تکه دلتنگی...

تلاجن

بـــــــــم ربی...

ما در این راهی که می‌رویم همه‌کاره‌ایم و هیچ‌کاره. بس که وقت تنگ است. مامور خدمات اجتماعی هستیم، مامور تخریب هستیم، مامور قطع و وصل رابطه‌ها و جریان‌ها هم، نقاره‌کوب فضاحت اراذل بر سر این بام هم... و دست آخر شاید سازنده گزی و معیاری نه بیگانه. و این آخری، اولین و آخرین دعوی‌مان.
سید جلال آل احمد_مرداد۴۵

در «روزمره‌ها» روزمره‌ها را می‌نویسم. انگار که وبلاگی توی یک وبلاگ باشد؛ یا مثلا فکرکن یک دفتر صد‌برگ که از هر دو طرفش داری چیزی می‌نویسی.
نشانه‌ای از هجوم «دلتنگی» و ضیق بودن همه چیز.

1) 1 فروردین 97
سلام و عیدتان مبارک:)
چند پیشنهاد سینمایی:
1. با کسی بروید سینما که درک کند فیلم را باید از اول تیتراژ اول تا آخر تیتراژ آخرش دید. 
2.سینمایی بروید که مسئولش در مورد مورد دوم توجیه باشد و یکهو تیتراژ آخر فیلم را قطع نکند از "کاکو به اصطلاح بند" پرت و پلا بگذارد. 
3.مورد دوم را اگر لازم شد تذکر بدهید.
4.می شود لطفا جای من که نمی رسم، "به وقت شام" ببینید؟:(

2) 3 فروردین 97
تحمل آدم ها برام خیلی خیلی راحت تر شده، عید دیدنی ها دیگه مثل قبل سخت نیست برام، کارهایی که قبلا تو دید و بازدیدها از سر وظیفه انجام می دادم و حسابی اذیت می شدم و حرص می خوردم بابتشون، الان به راحتی و با میل خودم انجام می دم...تازه دارم می فهمم منظور و هدف پروردگار عالم رو از این همه توصیه به صله رحم و قطع نکردن ارتباط با فک و فامیل...واقعا چقدر رشد هست تو این ارتباطا و تلاش برای مواجه شدن با چالش ها و دلخوری های مرسوم توی اون ها که این همه سال متوجه شون نبودم...
دیروز یکی از اقوام داشت می گفت، یک سال دیگه از عمرمون گذشت و هیچی به هیچی!
و چقدر تعجب کردم و ناراحت شدم و همزمان خوشحال شدم که واقعا برای من این طوری نبوده هیچ وقت، از وقتی یادم میاد تو مسیر بهتر شدن بودم، اینو از سر ریاکاری یا تعریف و تمجید از خودم نمی گم و مثلا منظورم این نیست که سرعتم تو این مسیر زیاده یا هیچ وقت نشده درجا بزنم یا برگردم عقب، و از طرفی بهتر شدن برای من یعنی آرامش بیش تر، حال خوب تر و بزرگ ترین انگیزه پشتش، راحت طلبی شخصی خودمه، بنابراین بحث تعریف و تمجید نیست، ولی حداقلش اینه که من نمی تونم در مورد سالی و سال هایی که گذشت بگم هیچی به هیچی...من آدم فروردین 96 نیستم و تو این یه سال خیییییلی چیزا یاد گرفتم و الان به وضوح دارم تو دید و بازدیدهای عید و برخورد با آدم ها، تاثیر تغییراتی که تو اخلاق و رفتار و نگاهم به زندگی ایجاد شده رو می بینم...خیلی واضح تر از همه سال های قبل...فقط یه تغییر مهم دیگه هم مونده که اگر بتونم از پسش بر بیام حس می کنم از یه پیچ تاریخی تو زندگیم رد شدم...
سال تون پر از تغییرات خوشگل باشه ان شاالله:))

3) 5 فروردین 97
چرا کسی نگفته بود آلبوم "تصویر" شادمهر انقدر خوبه؟:(
گوش بدید اگه شمام مثل من خبر نداشتید.
البته من شخصا "تجربه کن" رو هم تازه دارم کامل گوش می دم:(
شما این جوری نباشید:)

4) 15 فروردین 97
بدون این که الان واقعا حال بدی داشته باشم، ولی حس می کنم این شعر خیلی جواب می ده:

من هیچ چیز و هیچ کس را دیگر
در این زمانه دوست ندارم
انگار 
این روزگار 
چشم ندارد
 من و تو را یک روز
خوشحال و بی ملال ببیند
زیرا
هرچیز و هر کسی را که دوست تر بداری
حتی اگر یک نخ سیگار
 یا زهرمار باشد
از تو دریغ می کند
پس
من با همه وجودم 
خودم را زدم به مردن
تا روزگار دیگر
کاری به کار من نداشته باشد

مرحوم قیصر امین پور

5) 15 فروردین 97
 با کسی برید بیرون که وقتی دیروقت جدا می شید از هم واسه برگشتن، تو راه پیام بده " نمازت دیر نشه دوستم " :)

6)21 فروردین 97
سپاس خدایی را که نمازی را که در وقت ادا شروع شده و در وقت قضا به پایان می رسد، ادا به حساب می آورد...

7)21 فروردین 97
انقد این روزا از زمین و زمان تصویر داعش دیدم که دیشب خوابشو دیدم رسما:|و چقدر هم ترسناک بود:|

8)23 فروردین 97
تبدیل به وبلاگ نویسی شده ام که کلا آمار بازدید و تعداد نظرات و میزان بازخوردها تاثیری روی روحیه اش ندارد! همین طور تا می توانم می نویسم و اصلا نمی دانم کسی این ها را می خواند یا نه!

9)23 فروردین 97
خواب دیدم تا طبقه 52 یک برجی را از پله ها رفتم بالا و تازه وقتی رسیدیم گفتم "مگه آسانسور نداره این جا"؟!
حالا چرا 52؟! نمی دانم واقعا! 

10)23 فروردین 97
بعضی هم یک جوری هیچ کس و هیچ چیز را قبول ندارند که خیال می کنم خود حضرت رسول هم در تعریف ایشان از "فعال فرهنگی" قرار نگیرد!

11)24 فروردین 97
یعنی روزی که ملت یاد بگیرن واسه نمایه، عکس دستاشون با حلقه تو دست هم، خیلی خیلی خزه، من به کل بیان شیرینی می دم:|| جمع کنید دیگه بابا:| یه اپسیلون خلاقیت آخه:||

12)24 فروردین 97
یه کانال خصوصی زدم تلگرام که فقط خودم توشم و در واقع دفترچه یادداشت جیبیمه. بعد پیام گذاشتم توش دو تا سین خورده:| چه جوریه سیستم تلگرام دقیقا؟!
بعد نوشت: حذفش کردم! ترسناک بود پیام یه کانال خصوصی با یه عضو که تازه مطلقا جایی هم فرستاده نشده بود، دو تا سین بخوره:/
بعدتر نوشت: خوب حله! فهمیدم دلیلشو:)

13)27 فروردین 97
اگر سرمایه هر انسانی، آن طور که شریعتی می گفت، به اندازه حرف هایی باشد که برای نگفتن دارد، شخصا انسان بسیار ثروتمندی محسوب می شوم:)

14)27 فروردین 97
آن دسته پرستوها بودند که امروز توی راه چشمم خورد به آسمان صاف آبی پر ابر و اتفاقی دیدمشان و عین تصویری بود که همه این سال ها از پرستوها توی کتاب ها دیده بودم، همان ها را می گویم،
 عمیقا دلم می خواست جزء گروهشان باشم... 

15)30 فروردین 97
بغض
گلوی آدم را
زخمی می کند... 
#جدی

16)30 فروردین 97
و سه شنبه روزی بود که منفجر شدم؛ از آن انفجارها که تا چندین نسل، تاثیراتش باقی می ماند...

17)31 فروردین 97
در این لحظه که دارم می نویسم دو آرزوی بزرگ در زندگی ام هست که شواهد نشان می دهد احتمال دارد هیچ کدام محقق نشود... و من  در این لحظه، پر از بیم و امیدم... شوق دارم درباره تحققشان و نگرانم درباره اتفاق نیفتادنشان...
و حسابی دلم می خواهد از این شهر کوچک بروم...بروم و دیگر هیچ وقت برنگردم.... 

18)2 اردیبهشت 97
خوبی تجربه یک حال خوب، حتی برای مدت کوتاه، این است که می فهمی چنین حال خوبی در عالم هستی وجود دارد و فقط توهم و خیال و آرزو نیست...

19)2 اردیبهشت 97
زندگی اروپایی یعنی " perfect strangers " ؟!!!!
هر چی تو " ایتالیا ایتالیا" دیده بودم شست برد:|
کاری به روند اغراق آمیز تماس ها و پیام ها تو اون چند ساعت بازی ندارم، ولی واقعا اگه زندگی مدرن اروپایی یعنی این، عمیقا متاسفم واسه کسی که داره خودشو به خاطر جا انداختن این سبک زندگی می کشه...

20)2 اردیبهشت 97
یه ترسی که تو وجودم بوده و تازه کشفش کردم اینه که وقتی تو جمع می خوام با هدست چیزی گوش بدم، هزاربار سیما رو چک می کنم و بعدش وقتی آهنگ رو می ذارم پخش شه، حتما حتما دور و برم و نگاه می کنم ببینم صدا می ره بیرون و کسی واکنش نشون می ده یا نه.
و هر روز و هر بار هم همین بساطه:|

21)2 اردیبهشت 97
این روزها تلاش می کنم فاصله های خالی برخوردم با آدم ها را ( با خانم ها منظورم است طبیعتا) به جای نگاه بی تفاوت و بی روح، با لبخند بی دلیل و بی توقع پرکنم و چقدر چقدر چقدر حال خوبی دارد...

22)2 اردیبهشت 97
یعنی انقدی که من به بعضی آدم ها تو زندگیم توجه نشون دادم و بهشون محبت کردم، اگه به بوته شلغم محبت کرده بودم الان هلو داده بود:|

23)3 اردیبهشت 97
شاعر می گه که
"خشم کسی کند که او جان و جهان ما بود
خشم مکن تو خویش را مسخره جهان مکن"

24)3 اردیبهشت 97
این بستنیای پیچ پیچی چند میوه هستن که اولین بار دایتی تولیدشون کرده بود، اینا رو من حاضرم جای کادوی تولد و حتی مهریه قبول کنم:) بستنی انقد بزرگوار؟ انقد همه چی تموم؟ انقد خوشمزه؟ داریم اصن؟!

25)7 اردیبهشت 97
مشکل اردیبهشت و مخصوصا اردیبهشت شمال اینه که کلا دو نفره است و این هیچ ربطی به هوا، دل تو، دل اون آدم و هیچ چیز دیگه ای نداره...
خدا اردیبهشت و خلق کرده عاشق بشی انگار؛ یعنی اصلا الان که فکر می کنم می بینم عجیبه که من تمام زندگیم، اردیبهشتا رو شمال بودم و الان به خاطر یه ماجرای عاشقانه با کسی فرار نکردم یا سر به بیابون نذاشتم:)

26)7 اردیبهشت 97
اول اینو بگم، نمی دونم چرا ولی دلم می خواد این توضیح رو بدم؛ نوشته های عاشقانه یا شعرهایی که می نویسم، مخاطب خاصی نداره و صرفا چون خوشم میاد می نویسم یا بازنشر می کنم؛ با این توضیح می ریم که داشته باشیم این غزل فوق العاده از سعدی رو که من عاشقشم:

هزار جهد بکردم که سر عشق بپوشم
نبود بر سر آتش میسرم که نجوشم
به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم
شمایل تو بدیدم نه صبر ماند و نه هوشم
حکایتی ز دهانت به گوش جان من آمد
دگر نصیحت مردم حکایت است به گوشم
مگر تو روی بپوشی و فتنه بازنشانی
که من قرار ندارم که دیده از تو بپوشم
من رمیده دل آن به که در سماع نیایم
که گر به پای درآیم به دربرند به دوشم
بیا به صلح من امروز در کنار من امشب
که دیده خواب نکرده‌ست از انتظار تو دوشم
مرا به هیچ بدادی و من هنوز بر آنم
که از وجود تو مویی به عالمی نفروشم
به زخم خورده حکایت کنم ز دست جراحت
که تندرست ملامت کند چو من بخروشم
مرا مگوی که سعدی طریق عشق رها کن
سخن چه فایده گفتن چو پند می‌ننیوشم
به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل
و گر مراد نیابم به قدر وسع بکوشم

27)14 اردیبهشت 97
اگه موقع مرگم دکترا داشتم، ممنون می شم تو اعلامیه یا رو سنگ قبرم ننویسین "دکتر فلانی".
این در حال حاضر تنها وصیتمه:|

28) 16 اردیبهشت 97
جدا باورم نمی شه بچه بودم توت فرنگی دوست نداشتم. چه جوری دلم میومد آخه؟:)

29) 24 اردیبهشت 97
دیشب وقتی آن خرس کوچولوی صورتی را بغل کردم و خوابیدم، تازه فهمیدم چقدر دلم برای خیلی چیزها تنگ شده و به روی خودم نمی آورم...فهمیدم فقط خود خداست که با وجود همه گرفتاری ها، سرپا نگهم داشته، و الا حجم مشکلاتی که دور و برم هست، برای له شدن یک آدم سالم، کاملا کافی است.
فهمیدم مادر آدم می تواند بیست و سال بزرگت کرده باشد و باز هم هیچ چیز از تو نداند و نخواهد که بداند.
فهمیدم امتحان بزرگ زندگی من خانواده ام هستند...خیلی وقت است این را فهمیده ام و مدام سعی می کنم به روی خودم نیاورم و قسمت های خوب را ببینم و به نکات مثبت ماجرا فکر کنم و سخت نگیرم و...
البته راه درست هم همین است و باز هم به امید خدا همین مسیر را ادامه می دهم ولی به نظرم حق داشته باشم گاهی خسته شوم.
حق داشته باشم بگویم دلم خیلی خیلی تنگ است برای خیلی چیزها و خیلی خیلی دلخورم از خیلی چیزهای دیگر...
خدایا! این روزهای سخت طولانی تمام نشدنی را به تو می سپارم...همه چیزشان را...

30)28 اردیبهشت 97
این که شیطان در این ماه عزیز، حسابی محدود می شود را من تقریبا هر سال حس می کنم. شما چطور؟:)

31)4 خرداد 97 
در راستای مورد 28 عرض کنم که متاسفانه بچه بودم، تربچه هم دوست نداشتم حتی! چرا واقعا؟!:)

32)9 خرداد 97
فکر کنید که شش سال تلاش می‌کنید برای چیدن مهره‌های یه دومینو و تو یکی از اون لحظات آخر، یهو دستتون می‌خوره و همش خراب می‌شه. آدم‌ها تو این شرایط واکنش‌های مختلفی نشون می‌دن. یکی فریاد می‌زنه، یکی اشکش درمیاد؛ یکی فحش می‌ده. یکی هم سریع شروع می‌کنه به حساب کردن این که تا شروع مسابقه چقدر وقت هست و چطور می‌شه دوبار از اول همه مهره‌ها رو چید. این آخری، آدم عجیب و غریبی نیست؛ فقط انقد سختی کشیده واسه به دست آوردن ساده ترین چیزها که دیگه نمی‌تونه واکنش‌های عادی نشون بده بعد شکست خوردن...به این آخری نگید « وای چه اراده قوی‌ای داری تو! » چون فقط داغ دلش تازه می‌شه و یاد روزهای غم‌انگیز زندگیش می‌افته. فقط اگه می‌تونید کمکش کنید؛ اگرم نمی‌تونید برید کنار بذارید به کارش برسه. همین.

33)13 تیر 97
 
34) 14 تیر97

لکه سرخ سیاره مشتری

دایناسور‌ها

اهرام مصر

و ستاره‌ها

بزرگ‌ترین علایق من بودن تو بچگی.

وجه مشترک؟ رمز و راز.

هنوزم عاشق رمز و راز و پیچیدگی‌ام. عاشق آدم‌های درون‌گرا و حتی زیادی درون‌گرا، معماهای حل نشده، سوالات بی ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌جواب و مسائل لاینحل.

ولی خدایا!

می‌شه لطفاً بیخیال این علاقه قدیمی من بشی و بیای بشینی یکی دو ساعت با هم حرف بزنیم؟

یک عاااااااالمه سوال دارم در مورد کل بیست و سه چهار سال گذشته که فقط خودت می‌تونی بهشون جواب بدی...


35) 19تیر97

اومدم خونه دیدم خواهرم نشسته رو‌ مبل با یه قیافه داغون. تا در رو باز کردم گفت:«140 تومن داری به من قرض بدی؟» و انقد داغون بود لحنش که ترسیدم. البته پول نداشتم چون تازه از مسافرت برگشتیم و حسابم تقریبا خالی شده. جواب نه من رو که شنید دوباره شروع کرد به چونه زدن با مامان و بابا و اون یکی خواهرم که بتونه این پول رو جور کنه. دیگه تقریبا به نتیجه رسیده بودن که من پرسیدم :«خوب حالا واسه چی می‌خوای؟» و‌ کنجکاو شده بودم چی انقد مهمه چون خواهر وسطی من(ما سه تا خواهریم و خواهر وسطیم ۱۹ سالشه) خیلی کم خرید می‌کنه کلا. وسط اون حالِ گرفته و چونه زدن‌ها فهمیدم خانم پول رو برای خرید «دون کیشوت» می‌خوان و به خاطر این غمباد گرفتن! 

حالا با همه کتاب‌خون بودنم ولی خداییش دیگه از این حالتا نداشتم هیچ‌وقت! خواهرم می‌گه:«بابا این کتابو باید همه بخونن!نمی‌شه که نخونمش!». واقعا نمی‌دونم چرا فکر کرده این قضیه آنقدر مهمه، ولی خوب سوال اینه که اصلا خوندن چه ربطی به خریدن داره؟ پس کتابخونه عمومی یا فیدیبو رو واسه چی گذاشتن؟!چرا نسل بعدی انقدر لاکچری شده؟!

با فیدیبو آشنا نبود و خدا رو شکر با پی‌دی‌اف مشکل نداشت. تو حساب خودم با بیست و چهار هزار تومن از همون مترجمی که دوست داشت دو جلدِ دون کیشوت رو براش خریدم و دانلود کردم و الان تازه انگار حالش اومده سرجاش. رفته تو آشپزخونه راجع به شام می‌پرسه!

عرض کنم که، من یه جورایی پبشنهادم اینه که کلا سعی کنید بچه‌دار نشید با این قیمت کتابا!


36)27 تیر 97

خوبیش اینه که هنوز یه‌ چند نفری موندن که نزدن تصوراتم‌ رو از خودشون درب و‌ داغون کنن.


37)28 تیر 97

نمی‌تونم انکار کنم که چقدر نیاز دارم به حضور کسی که بتونم با همه وجود بهش اعتماد کنم، قبولش داشته باشم، دوستش داشته باشم و مهم‌تر از همه این‌ها، بتونم کنارش هرچقدر دلم می‌خواد برای همه غصه‌‌هایی که از بدبختی و سختی و گرفتاری و مشکلات آدم‌های دنیا تو دلم هست، گریه کنم...

وقتی تو یه جاده سرسبز شمالی که دو طرفش درخته و روبه‌روش جنگل یا دریاست، تو ماشین نشستم، به دنیایی فکر می‌کنم که همه آدم‌های دنیا بتونن این منظره رو، راحت و بی‌دردسر ببینن...

وقتی مطلبی در مورد یه اتفاق غم‌انگیز تاریخی می‌خونم، یاد همه ظلم‌های وحشتناکی که در طول تاریخ در حق نوع بشر و مخصوصا  خانم‌ها شده و هنوز هم می‌شه می‌افتم و حالم بد می‌شه...

انقدر این روزا حساس شدم که هر معضل و مسئله اجتماعی کوچیکی من رو حسابی به هم می‌ریزه...

نیاز دارم بشینم این‌ها رو برای یکی تعریف کنم و زار زار جلوش گریه کنم و بفهمه این گریه رو...

باید پناه برد به حضرت ارباب...به زیارت عاشورا...باید از ته دل لعن کرد باعث و بانی این همه سال عذابی که بشریت داره به خاطر دنیادوستی یه عده بعد پیامبر می‌کشه...باعث و بانی این همه خرافه و پرت و پلا که وارد دین شده، این همه کج‌سلیقگی و پلشتی و زشتی که به اسم دین حق خدا گفته و شنیده و تئوریزه می‌شه و باید از ته دل سلام کرد به اون همه ایمان و اخلاص و وظیفه‌شناسی و موقع‌شناسی و غیرت و بزرگی و بزرگواری...باید هر روز و هر لحظه پناه برد به حضرت ارباب...باید هر روز زیارت عاشورا خوند...باید فرار کرد از این همه سیاهی به سمت نور..به طرف حضرت عشق...باید رفت کربلا و همون‌جا موند...همون جا مرد...باید رفت کربلا و برنگشت...

یه همراه می‌خوام برای این سفر...این چیزیه که با همه وجود این روزا بهش نیاز دارم. علی رغم جمیع مشکلاتی که ظاهراً تحقق این خواسته رو غیرممکن می‌کنن، ولی دلم می‌خواد با همه وجود برای اتفاق افتادنش دعا کنم...گرچه که هنوز و همچنان، در نهایت، من به گزینه انتخابی خداوند اعتماد و اعتقاد و علاقه دارم نه صرفا خواست خودم...

 «و اُفوِّضُ أمری إلَی الله إنّ الله بصیرٌ بالعباد»

 

38) 28 تیر 97

امروز یه قورباغه خیلی بزرگ رو قورت دادم...خیلی بزرگ.


39) 4 مرداد 97

خدایا! می‌خوای در ازای این همه اتفاق بد بزرگ، یکی دو تا اتفاق خوب بزرگ‌ هم بیفته؟ محض تنوع فقط!

خدایا! دیگه واقعا رسیده به جایی ماجرا که نفسم بالا نمی‌آد. این جور وقتا همیشه ورق برمی‌گشت. همیشه این جور وقتا یه چیزی یا یه کسی پیدا می‌شد حالمو عوض می‌کرد. چرا این بار این شکلی شده همه چی؟ چیو قرار بوده بفهمم که نفهمیدم؟ مشکل چیه دقیقا؟ می‌شه بیای برام توضیح بدی لطفاً؟


40) 12 مرداد 97

تو را به خاطر دوست داشتن دوست می‌دارم


۴۱) ۲۴ مرداد ۹۷

چیزی گذشته بین ما که جاش تو ترانه نیست


۴۲) ۲۴ مرداد ۹۷

چیزی که از من می‌خواهی، خوش‌اخلاقی در زندگی مداوم کنار آدم‌هایی است که بدیهی‌ترین مسائل را هم در تقریبا هیچ حوزه‌ای نمی‌دانند و نمی‌خواهند که بدانند.

چیزی که از من می‌خواهی، برای ظرفیت فعلی من، خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی دشوار است پروردگار عزیزم.


۴۳) ۲۵ مرداد ۹۷

تنهایِ تنهایِ تنها


۴۴) ۳۰ مرداد ۹۷

شما که دریا ندارید برید بشینید تو یه جای خلوت تو ساحلش عرفه بخونید، چیکار می‌کنید؟


۴۵) ۱ شهریور ۹۷

یه حسی دارم شبیه «هیچکی من رو دوست نداره». البته تقصیر خودمه. چه حسش؛ چه اصل ماجرا.


۴۶) ۳ شهریور ۹۷

اوضاع جوری شده که من اگه یکی از همکلاسی‌های دبیرستانمو ببینم که خیلی دیگه تغییر نکرده، باید خدا رو شکر کنم:/


۴۷) ۳ شهریور ۹۷

می‌خواید دنیا به جای بهتری تبدیل بشه؟

دونه دونه این آدم‌هایی که جواب پیام آدمو (به هر دلیلی) نمی‌دن جمع کنید تو یه بیابون بی‌ آب و علف و یه بمب اتم بندازید رو سرشون و خلاص.

از فردای اون روز دنیا به جای بهتری تبدیل می‌شه.


۴۸) ۱۲ شهریور ۹۷

«هر شب تنهایی» رو اون سالی که اکران شده بود با رفیق رفتیم دیدیم و یادمه گریه کردیم باهاش دوتامون. حالا دیروز پریروز بعد ده سال فکر کنم (واقعا ده سال گذشته از اون روز که رفتیم سینما دیدیمش؟!!) دانلودش کردم و باز هم قابلیت داشت که باهاش گریه کنم. ولی فکر کنم من خیلی محکم‌تر شدم. یا شاید هم خسته‌تر.که دیگه گریم نگرفت...


۴۹) ۱۲ شهریور ۹۷

آدمی که سرش درد می‌کنه دیگه چه علایمی ممکنه داشته باشه؟

آدمی که سرش درد می‌کنه، تنشم می‌خاره؛ بعدم پا می‌شه می‌ره پای توئیت محمدرضا شهبازی درباره متن دوم امیرخانی راجع به مجمع ناشران، از متن تعریف می‌کنه:)


۵۰) ۱۲ شهریور ۹۷

یعنی واقعا می‌شینید سریالای تلویزیون رو‌ نگاه می‌کنید؟

بعدشم می‌شینید راجع به این که چرا دختر چادری سریال، بیرون بی‌حجابه تحلیل می‌نویسید؟

داشتن این همه اعصاب رو واقعا تحسین می‌کنم.


۵۱) ۲۲ شهریور ۹۷

ترم دو یا سه دانشگاه بودم. یکی از بچه‌های ارشد بیوشیمی دانشگاه خودمون که می‌شناختمش یه بار بهم گفت «از الان نگاه کن ببین از کدوم درس خوشت میاد واسه ارشد که کم‌کم پیگیریش کنی» گفتم« والا من از تنها درسی که خوشم اومده اون سه واحد ادبیات ترم یک بود:)»

و جالبه که الانم که فارغ‌التحصیل شدم بازم نظرم تقریبا همینه:)

+ با ادای احترام ویژه به اون دو واحد فارمای ترم چهار با استاد «ذ» عزیز و دو واحد سم‌شناسی ترم هفت با استاد «ر» دوست‌داشتنی و ذوق و شوق استاد «میم» تو تدریس ایمنی‌شناسی و استاد «شین» تو تدریس میکروب و آز فیزیک عمومی ترم دو البته.


۵۲) ۲۴شهریور ۹۷

آدما اغلب فکر می‌کنن اگه شایستگی‌های باطنی و ظاهری بیش‌تری داشته باشن پس حتما دوست‌داشتنی و دلنشین هم هستن؛ ولی این طور نیست. «به دل نشستن» یا «به دل نشسته شدن» مقوله بسیار پیچیده و‌ تقریبا غیر قابل توضیحیه. 

بیاید همگی با هم این رو درک کنیم.


۵۳) ۲۷ شهریور ۹۷

درجات جدیدی از بی‌خود بودن را دارم تجربه می‌کنم. لجبازی با خودم؟ خدا؟ زندگی؟ نمی‌دانم.


۵۴) ۲۷ شهریور ۹۷

دارم خودم را برای خدا لوس می‌کنم. و توقع دارم آنقدر نازم را بکشد و قربان‌صدقه‌ام برود که دلم راضی شود...بالاخره او خداست دیگر...


۵۵) ۲۹ شهریور ۹۷

بنده نه تنها به این درجه از عرفان رسیدم که چند وقت پیش با یکی از بی‌ادب‌ترین اکانت‌های توییتر مودبانه بحث کردم و عصبانی نشدم و بد و بیراه نگفتم بلکه جدیدا دقت کردم دیدم کلا نمی‌تونم فحش و بد و بیراه بنویسم هر چه قدرم که عصبانی باشم:) البته از اون جایی که قبلا هم جایی فحش ننوشته بودم احتمالا فضیلت خاصی محسوب نشه:/ ولی خوب به هر حال توییتر محل مناسبی برای تمرین صبر و ادبه:) 


۵۶) ۳۰ شهریور ۹۷

امتحان کنید:)


۵۷)۳۱ شهریور ۹۷


۵۸) ۱ مهر ۹۷

الان متوجه شدید چه شخصیت فراجناحی‌ای دارم یا بیش‌تر توضیح بدم؟!


۵۹) ۲۳ مهر ۹۷

شجریان گوش می‌دادیم وقتی شجریان گوش دادن، مد نبود:)


۶۰) ۲۳ مهر ۹۷

یکی از مزخرف‌ترین اتفاقات دنیا برای یه دختر اینه که شبیه جوونی‌های یکی از خانم‌های فامیل درجه یکش باشه که طبعا شوهرش به اون دختر، محرم نیست. و قسمت مزخرف‌ترش اینه که شوهر اون خانم، به این شباهت اشاره یا تاییدش کنه.


۶۱) ۲۹ مهر ۹۷

«کجا باید برم» روزبه بمانی، برای خرید پیشنهاد می‌شود.

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی