تلاجن

...چند تکه دلتنگی...

تلاجن

...چند تکه دلتنگی...

تلاجن

بـــــــــم ربی...

ما در این راهی که می رویم همه کاره ایم و هیچ کاره. بس که وقت تنگ است. مامور خدمات اجتماعی هستیم، مامور تخریب هستیم، مامور قطع و وصل رابطه ها و جریان ها هم، نقاره کوب فضاحت اراذل بر سر این بام هم... و دست آخر شاید سازنده گزی و معیاری نه بیگانه. و این آخری، اولین و آخرین دعوی مان.
سید جلال آل احمد_مرداد۴۵

+ "شرح احوالات" که خوب شرح احوالات است؛ در "روزمره ها" هم روزمره ها را می نویسم. انگار که وبلاگی توی یک وبلاگ باشد؛ یا مثلا فکر کن یک دفتر صد برگ که از هر دو طرفش داری چیزی می نویسی.
نشانه ای از هجوم "دلتنگی" و ضیق بودن همه چیز...از زمین تا زمان.

طبقه بندی موضوعی

۱۰ مطلب در شهریور ۱۳۹۶ ثبت شده است

یعنی قشنگ مشخص است تا ته ماجرا سهم من و امثال من حرص خوردن است.

یک عده که دنبال ست کیف و کفش و شال و ساق و گیره روسری و لاک و پیراهن مشکی و بدن سازی هستند برای محرم.

یک عده هم پول خوبی می گیرند بابت "سین ، سین" گفتن.

یک عده هم بدون این که چیزی اصولا بفهمند از معنای زیارت عاشورا، فقط به جهت ثواب ( که معنای آن را هم درست نمی دانند) پای ثابت روضه ها هستند.

یک عده هم کلا در این فضاها نیستند و در طول این دو ماه درگیر حساب و کتاب قیمت گوشت و سیب زمینی قیمه های هیئت و تقسیم آن به تعداد فقرای جهان هستند؛

این وسط من باید هر شب حرص بخورم که چرا هیئت فلان، بلندگو و باندش را توی خیابان گذاشته و مزاحم خواب و استراحت و زندگی مردم شده است.

روحانی مسجد محل؟ ایشان هنوز درباره خاموش کردن بلندگوی بیرونی مسجد موقع خواندن قنوت نماز عید فطر هم قابل توجیه نیستند. 

ریش سفید، بزرگ تر، آدم حسابی:نداریم.

خودم؟ ندارم....فعلا تا اطلاع ثانوی اصلا حال بحث کردن و قانع کردن آدم ها را در هیچ موردی ندارم.

نتیجه؟ همان فریاد گوش خراش مداح ساعت 11 شب: "مظلوم حسین".


+عنوان از حضرت رسول.

موافقین ۱ مخالفین ۰ ۳۱ شهریور ۹۶ ، ۲۲:۲۴
مهتاب

خوب واقعا لازمه اعتراف کنم که تا همین اواخر تصور ذهنم از مقوله "هدایت" چیزی بود در این حد که توی یه هزارتوی پیچیده قرار باشه از کسی نشونی مسیر رو بپرسی و اون با لبخند، بدون توجه به همه مسیرایی که تا همون جا هم پرسیده بودی و می دونستی درستن ولی عمدا توشون قدم نذاشتی، برای بار هزارم و بلکه بیش تر، مسیر درستو نشونت بده.


هدایت برای من این شکلی بود که علی رغم همه توصیه ها و هشدارهاش، اشتباه کنی، سرت به سنگ بخوره، اشکت دربیاد، بیای بخوای که دلداریت بده و نه تنها این کارو بکنه بلکه کلا به روتم نیاره لجبازیتو. 


این بود که با این که مطمئنی حق با خود خودشه ولی بگی دلم می خواد همین مسیری که خودم می خوامو برم؛ لبخند بزنه و داد بزنی؛ آرومت کنه و بی ادبی کنی؛ ببینه داری اشتباه می ری و هیچ جوره گوش نمی دی به حرفاش، ولی مجبورتم نکنه به کاری. دعات کنه و منتظرت بمونه برای برگشتن.


حالا مشکل کجا بود؟ تازگیا فهمیدم "هدایت" همه این ها هست و نیست. فهمیدم  "هدایت  شدن"، نشونی پرسیدن نیست و این اشتباه منه که این همه مدت فقط نشونی پرسیدم. 

"هدایت" یعنی به "راهنما" ی هزارتو که رسیدی، به جای هر حرفی فقط بگی:"لطفا دستامو بگیرید"

فهمیدم منظور پروردگار عالم از "هدایت"، "همراهی" تا رسیدن به "مقصد"ه نه فقط پرسیدن نشونی مسیر.


+می خوام بیفتم به پات و یه دل سیر گریه کنم...بدون هیچ نیتی...حتی نه به قصد هدایت شدن...فقط بشینم یه دل سیر گریه کنم حضرت ارباب...و تو لبخند بزنی...

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۱ شهریور ۹۶ ، ۱۷:۴۰
مهتاب

"مخالفان ما سه نوع خبر در فضایل ما جعل کرده اند:

1.غلو

2.کوتاهی در حق ما

3.تصریح به بدی های دشمنان ما و دشنام دادن به آن ها.

وقتی مردم اخبار غلو آن دسته را می شنوند، شیعیان ما را تکفیر می کنند و می گویند که شیعه، قائل به ربوبیت ائمه خود است؛ وقتی کوتاهی در حق ما را می شنوند، به آن معتقد می شوند؛ و وقتی بدی های دشمنان ما و دشنام به آن ها را می شنوند، ما را دشنام می دهند."

عیون اخبار الرضا، ج1، صص 304-303

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ شهریور ۹۶ ، ۱۶:۴۹
مهتاب

برای هرکسی یک جای قصه مهم تر است. برای من آن جایی جذاب تر بوده که یوسف تصمیم می گیرد برادرها را بعد از آن همه مصیبتی که به خاطرشان کشیده ببخشد.بهانه ای پیدا می کند تا بنیامین را پیش خودش نگه دارد. در گیر و دار صحبت از دزدی و مجازات دزد، برادرها، بعد از گذشت این همه سال و با وجود پشیمانی نصفه نیمه شان از آن خبط بزرگ، می گویند: " برادر تنی این پسر هم همین طور اهل دزدی بود؛ متاسفانه در ذاتشان است. حالا شما بزرگواری کنید و به خاطر پدر پیرمان او را به ما ببخشید.."

و یوسف در آن لحظه و پس از آن لحظه باز هم تصمیم دارد برادران را ببخشد...


من در این قسمت داستان گیر کرده ام...


۳ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۳ شهریور ۹۶ ، ۲۳:۲۳
مهتاب

"روحانی اگر اصلاح شود مملکت اصلاح می شود"

و من کم کم دارم اعتقاد پیدا می کنم به عکس این جمله...

و وحشت می کنم...

۲ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۳ شهریور ۹۶ ، ۰۰:۵۰
مهتاب

استغفار یعنی

تلاش های من

برای برگشتن 

در آغوش تو...

۰ نظر موافقین ۴ مخالفین ۰ ۱۹ شهریور ۹۶ ، ۲۰:۳۶
مهتاب

-بزرگ ترین دستاوردت تو زندگی چی بوده؟


-این که اون ته ته ته بدبختیامم باز هیچ وقت از خدا شاکی نیستم.

۳ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰ ۰۹ شهریور ۹۶ ، ۲۳:۲۴
مهتاب

مادر عزیز ظاهرا مذهبی شاغلی که نه تو می توانی دو کلام با جوان و نوجوانت حرف بزنی و نه او تو را در حدی می داند که محرم رازهایش باشی،

انرژی ای که صرف گرفتن انواع روزه های مستحبی و خواندن انواع اذکار وارده در ایام گوناگون سال می کنی، 

تو را به جای خاصی نمی رساند...


می توانی باور نکنی البته...

۲ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۴ شهریور ۹۶ ، ۱۵:۰۰
مهتاب

ملتی که هر ده سال یک بار 

"نیاز" دارد

یک اتفاق تکراری را

"تجربه" کند، 

مشکلش بر خلاف تصور، در

"علوم انسانی" نیست.

این آدم ها

خیلی قبل تر از این حرف ها،

در علوم "تجربی"

گیر کرده اند.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۴ شهریور ۹۶ ، ۱۱:۱۲
مهتاب

برای این که بفهمی

 "خمینی"

 که بود 

و چه کرد،

 نیاز به ورق زدن تاریخ نیست؛

 فقط نگاه کن به وضع حوزه و بزرگانش 

در چهارمین دهه

 از شروع استقرار یک حکومت دینی.

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۲ شهریور ۹۶ ، ۱۵:۵۰
مهتاب