تلاجن

...چند تکه دلتنگی...

تلاجن

...چند تکه دلتنگی...

تلاجن

بـــــــــم ربی...

ما در این راهی که می رویم همه کاره ایم و هیچ کاره.بس که وقت تنگ است.مامور خدمات اجتماعی هستیم،مامور تخریب هستیم،مامور قطع و وصل رابطه ها و جریان ها هم،نقاره کوب فضاحت اراذل بر سر این بام هم... و دست آخر شاید سازنده ی گزی و معیاری نه بیگانه. و این آخری ،اولین و آخرین دعوی مان.

سید جلال آل احمد_مرداد۴۵

+ "شرح احوالات" که خوب شرح احوالات است؛ در "روزمره ها" هم روزمره ها را می نویسم. انگار که وبلاگی توی یک وبلاگ باشد؛ یا مثلا فکر کن یک دفتر صد برگ که از هر دو طرفش داری چیزی می نویسی.
نشانه ای از هجوم "دلتنگی" و ضیق بودن همه چیز...از زمین تا زمان.

طبقه بندی موضوعی

۱ مطلب در بهمن ۱۳۹۳ ثبت شده است

نشسته ایم درباره ی چیزهایی حرف می زنیم که هر روز به شکل و شمایل جدیدی آزارمان می دهند؛از مشکلات فرهنگی مملکت می نالیم؛از برخورد ها و رفتار های تهوع آور برخی آدم های مذهبی(یا ظاهرا  مذهبی)می گوییم؛از جنگ شبانه روزی ای که برای زدن ریشه ی این معجزه ی سی و هفت ساله در جریان است صحبت می کنیم.یکی من می گویم ویکی «او».به ندرت با هم مخالفیم؛بغض می کنیم؛عصبانی می شویم؛گر می گیریم؛هیچ کس دیگری هم نیست؛دوتایی سر هم داد می کشیم و ادامه می دهیم...
به تدریج بحث می رسد به آینده؛آینده ی این ماجرا چیست؟«او» ناامید و عصبانی است؛برایم سند و مدرک و دلیل می آورد که اوضاع خیلی خراب است؛ آدم ها برگشته اند و جوان ها ناراضی اند و...
قبول نمی کنم.نه به آن شکلی که «او »می گوید...
جور عجیب و بدی فریاد می کشد؛نه شبیه دادزدن های یک آدم دلسوز؛نه شبیه لحن غمگین یک آدم دردمند؛به آینده که می رسیم ناگهان انگار بینمان کیلومترها فاصله درست می شود؛پر از پرتگاه.سعی می کنم هم چنان منطقی باشم و منطقی حرف بزنم.حق با او نیست؛ و البته که گوش نمی دهد...
تعجب می کنم از این همه اختلاف نظر با آدمی که تا چند دقیقه ی پیش با هم و به هم یک حرف را می زدیم.نگاه می کنم به دوروبرمان.به خودم،به «او»....ناگهان مسئله روشن می شود.یادم می آید که «او» که حالا دوست دارم به جایش بگویم«فلانی»،نماز نمی خواند.به هر دلیلی که ندارد یا دارد.و بعد حل می شود معما.
این یک نتیجه ی کاملا منطقی است؛می توانم با هرکسی درباره ی گذشته یا حال این مردم عمیق و عجیب و این اتفاق پرشور پرخاطره بحث کنم.مخالفت یا موافقتمان مثل هر بحث عادی دیگری قابل پیگیری است؛اما نمی شود و‌نمی تواند و نمی خواهم درباره ی«آینده ی انقلاب اسلامی» با کسی که هنوز مسئله ی نماز را با خودش حل نکرده گفت و گو  کنم...
سطح بحث انقدر پایین می آید که با همه ی کوچکی ام_چون تجربه اش را دارم می گویم_در حد من نیست...

*این بهمن دوست داشتنی نطق آدم را باز می کند...
*مبارک باشد:-)

۹ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰ ۱۷ بهمن ۹۳ ، ۱۴:۳۳
مهتاب